Rakketak

Nieuwe webshop van een mede-knap-knoopje... moeten we aanmoedigen.  Om ons allen te stimuleren geeft ze op haar blog een metertje stof weg!  Allen daarheen!

Misschien kan zij mij helpen met de weigerend overlock die gisteren mijn planning in de war stuurde...

Mag ik een T-tje?

Op mijn vraag of ik alsjeblieft een thee-tje kon krijgen...

Wederhelft is grappig!

instant glimlach

Op weg naar het werk (met de fiets, weet u wel), rende een pluizige staart over het fietspad en bekeek me vanuit de struiken.

100-Helm

Fietsend, op zaterdagochtend, richting markt.
Kleine S: Mama lemme (=helm) op.
Ik: Ja, mama heeft haar helm op.
Kleine S: Sander ook lemme op.
Ik: Ja, Sander heeft ook een helm op.  Flink, hè!
Kleine S: Papa niet lemme op.  Papa haar op!
(om maar te zeggen dat de man des huizes volgende week een flitsende fietshelm krijgt)

99-Titus

Titus werd geboren op 3 februari en geeft vandaag een feestje!

Welkom, kleine man!

De stempel en de applicatie komen van het geboortekaartje.  De applicatie is aangebracht met textielverf en freezer paper. 

98-Fotohokje

We doen weer mee!  Gekke bekken in de eerste lentezon!

Elke maand leggen we de vooruitgang vast op de digitale plaat. 

Fotokabien is een initiatief van Twee meisjes.  Wil je ook deelnemen of andere deelnemers gaan bewonderen, klik dan even hier. 

Wil je ook deelnemen? 

97-Peuterpraat

Beleefdheid is belangrijk, zo vinden de Wederhelft en ikzelf toch.  Wij proberen ons kind dan ook de basis mee te geven zoals onlangs: 'dank u' zeggen.
Aangezien ik niet zoveel 'parenting'-ervaring heb, vallen wij terug op programma's van op de tv.  Daar wordt regelmatig gewag gemaakt van het principe: 'het goede belonen, het slechte negeren'. 
Situatieschets: gezin in wagen, Wederhelft stuurt (cliché, i know), ikzelf ernaast en kleine S achter mij in zijn superdeluxe autostoel die een kernaanval kan overleven (dat hoop ik toch).
Kleine S: 'Sander wil koekje' (de les alstublieft moet nog komen)
Ikzelf: 'Je krijgt een koekje, maar dan moet je wel dank u zeggen'  Ga je 'dank u' zeggen?
Kleine S knikt, ik geef een koekje (jawel, ook hier: bad parenting, ik zou beter een stuk fruit geven)
... stilte ....
Ik: 'Je moet wel 'dank u' zeggen, hè, schat!  Als je geen 'dank u' zegt, neemt mama het koekje terug.' (ik weet het, zucht, fout nummer zoveel)
... stilte ... koek wordt naar mondje gebracht ... mama herhaalt het verholen dreigement ... en neemt het koekje af
Kleine schreeuwt moord en brand (uiteraard, hebt u al ooit eens eten van mijn kind proberen afnemen? ) en wij wachten tot hij kalmeert vooraleer we de uitleg nog eens helemaal opnieuw doen.  Bij de vraag: ga je dank u zeggen klinkt het nu: 'morgen'.  (keep in mind: het kind is pas 2 geworden)
Ik: 'Dan krijg je pas morgen je koekje' (de reactie kan u al raden).
En zo ging het nog even verder met een hele hoop andere aanlokkelijke items (water, fruit, avondeten, tv, ...) en steeds weer: 'morgen'.

De volgende ochtend kregen we als eerste woorden: 'Dank u'
Koppigheid, is dat ook erfelijk?